کوچیک که بودمهمیشه دوست داشتم برم مدرسه وعید برسه و پیک بهاری و تکلیف عید بگیرم مثل خواهرام با اینکه اونا همیشه غر می زدند از حل کردن پیک بهاری و تکلیفاشونولی من خیلی دوست داشتم یه پیک بهاری داشته با شم به خاطر همین لحظه شماری میکردم برم مدرسه. بالاخره من هم رفتم مدرسه. کلاس اول دبستان بودم و نزدیکای عید بودم و من هم این نزدیکی رواحساس می کردم اون موقع ماهای سال رو بلد نبودم ولی عید رو حس می کردم کم کم داشتیم به عید نزدیک می شدیم و من هرروزشتیاقم واسه گرفتن پیک بهاری بیشترمی شدبالاخره روز 28 اسفند  بود که  پیکهامون رو دادن من از خونه تا مدرسه رو دویدم. وقتی به خونه رسیدم نشستم و اینقدربه پیکم نگاه کردم تا خوابم برد وقتی بیدار شدم عصر بود . ازمامانم پول گرفتم که برم یه دفتر بخرم آخه معلممون علاوه برپیک بهاری بهمون گفته بودیه دفتر بخریدوتوش هر شب چند تا کلمه سخت و سوال ریاضی بنویسید.

رفتم و دفتر رو خریدم از مغازه که بیرون اومدم به دفترم نگاه می کردم چشمام برق می زد خیلی خوشگل بود تو تصاویرش غرق شده بودم و هیچی نمی فهمیدم. یه لحظه چشامو بستم و خودم رو جای عکسی که روی دفترم بود گذاشتم وقتی چشامو باز کردم دیدم تو خیابون نیستم  ویه جای دیگم انگار رویام به حقیقت پیوسته بودبه دور و اطرافم

نگاه کردم اما اونجاهیچ شبا هتی به منظره ی روی دفترم نداشت به د ستام نگاه کردم دفترم تودستام نبود خواستم برم دفترمو پیدا کنم اما هر کاری کردم نتونستم بلند شم به پاهام نگاه کردم دو تا شون به طور کا مل تو گچ هستن بی اختیار از شدت  ترس وگم کردن دفترم زدم زیر گریه وجیغ زدن . این قدر جیغ زدم که پرستارا و مامان و بابام اومدن بالا سرم . من هی داد می زدم دفترم کو ومامانم بهم می گفت عزیزم می دونم  درد داری من می گفتم نه من درد ندارم دفترم رو می خوام   فورا مامانم به بابام گفت برو دفتر بخر بابا م هم رفت برام یه دفتر خرید ولی من باز هم جیغ زدم ومی گفتم دفتر خودمو می خوام از اون به بعد هر کی می یومد ملا قاتم برام دفتر می آورد اما هیچ کدوم دفتر خودم نمی شدانگار اون فقط به دونه بود که دیگه ازش پیدا نمی شد.

اما هاا اما  ما جراچی بود.اون لحظه ای که من  چشا مو بسته بودم یه ما شین بهم زده بود و من روبیست متر اون ورتر پرت کرده بود پرت کرده بود خدا رو شکر سرم به جایی نخورده بود . اون بنده خدایی هم کهبهم زده بود از ترس اینکه ما

            رضایت ندیم برام یه کارتن دفتر خرید . من اون سال نتو نستم پیک بهاری و تکلیفامو حل کنم . چون دو تا پاهام خورد شده

         تو گچ بود، تا آخر سال و دو،سه ماه از کلاس دوم (یعنی تقریبا هشت ماه) یکی با ید منو بغل می کرد و می برد                 برد مدرسه . از اون سال به بعد دیگه دم عید از خودم  شوق حل کردن پیک  بهاری نشون نمی دادم.

             چون می ترسیدم دوباره از حول حلیم بیفتم تو دیگ.

          عید همتون مبارکککککککککککککککککککککک ........